บทที่ 36 ในเมืองทุกแห่งหนเป็นสตรี เด็ก และคนชราที่ส่งเสียงร่ำไห้ หลายๆ ที่แขวนผ้าขาว บ้านคนยากจนไม่มีเงินซื้อผ้าขาวมาตรฐาน จึงฉีกเอาผ้าขาวผืนหนึ่งมาแขวน นับว่าเป็นงานศพ พื้นถนนและสถานที่ไม่น้อยเป็นหลุมเป็นบ่อ ไม่ทราบมีอะไรกระแทกใส่จึงเกิดสภาพเช่นนี้ ลู่เซิ่งมองดูระหว่างทางรอบหนึ่ง ตัวเมืองเก้าประสานพอผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้ ก็เหลือเพียงครึ่งเดียว หลังจากเขาดูในเมืองเสร็จ ก็ไปกราบเยี่ยมที่บ้านอาจารย์ซึ่งก่อนหน้านี้เคยฝึกวรยุทธ์ให้เขาทีละคน สิ่งที่ยังดีอยู่ก็คือ อาจารย์เหล่านี้ต่างเป็นคนมีไหวพริบ ปกป้องตัวเองได้ไม่เลว ไม่ประสบโศกนาฏกรรม หลังจากเยี่ยมอาจารย์เสร็จแล้ว เขาก็ส่งตั๋วเงินให้แต่ละคนไม่น้อย แล้วจึงไปตระกูลเจิ้ง เพียะ เจิ้งเสี่ยนกุ้ยปรบมืออย่างหนักหน่วงครั้งหนึ่ง “พี่เซิ่ง ข้าก็จะไปกับท่านเช่นกัน! ข้ากับอวี่เอ๋อร์ติดตามขบวนบ้านท่านไปด้วย ได้ไหม ท่านย่ามัน นี่เป็นขุนนางเดินทางทหารคุ้มครองส่ง เป็นการปฏิบัติต่อขุนนางระดับนายอำเภอเท่านั้นถึงจะมีได้!” ลู่เซิ่งหมดคำจะพูด มองตระกูลเจิ้งที่ทั่วบริเวณอาคารมีสีดำสนิท เห็นได้ว่าที่นี่ก็เกิดความยุ่งยากขึ้นไม่น้อย “แค่เจ้ากับอวี่เอ๋อร์หรือ” เขา...

บทที่ 41 เมืองเลียบคีรีเทียบกับเมืองเก้าประสานไม่ได้ เหลาสุราแห่งหนึ่งของเมืองเลียบคีรีไปอยู่ที่เมืองเก้าประสาน มูลค่าอย่างน้อยเท่ากับมีสิบแห่ง! ที่นี่ถึงกับมีเหลาสุราสิบห้าแห่ง! นี่มิใช่จำนวนมากธรรมดา! แค่เหลาสุราสิบห้าแห่งนี้ ขนาดใช้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตระกูลลู่ซื้อ ก็ไม่แน่จะซื้อได้ เป็นเพราะนอกจากเงินทองเปลือกนอกแล้ว คิดจะเปิดเหลาสุราในสถานที่เหล่านี้ เบื้องหลังจำเป็นต้องออกแรงติดสินบนมากเกินไป บนๆ ล่างๆ อย่างน้อยต้องมีตั๋วเงินร้อยหมื่นตำลึง นี่ก็มากกว่าทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลลู่แล้ว อันใดคือเศรษฐี! นี่เอง! ลู่เซิ่งยามนี้เข้าใจอย่างเต็มเปี่ยมว่า อะไรคือเอาเงินฟาดหัว อะไรคือขว้างทองหมื่นแท่ง! อะไรคือถูกเลี้ยงดู… หนำซ้ำยังไม่พูดถึงเงินทอง แค่จำนวนเส้นสายเบื้องหลังนายผู้เฒ่าเฉิน เกิดเขารับปาก มิพักเอ่ยถึงเรื่องวัตถุดิบยาของบำรุงจะแก้ไขได้โดยสิ้นเชิง ยังมีการเสาะหาวรยุทธ์อีก คงจะง่ายดายเหลือเกิน เมืองเลียบคีรีเทียบกับเมืองเก้าประสานไม่ได้ ที่นี่เป็นเมืองยุทธศาสตร์ส่วนกลาง ตั้งอยู่ที่จุดคอขวดระหว่างแดนเหนือกับจงหยวน การป้องกันเมืองกับระดับบนของราชสำนักล้วนมีความเกี่ยวข้องโดยตรง ส...